صفحه اصلی >> جراحی زیبایی بینی >> تاریخچه

تاریخچه

رینوپلاستی نخستین بار توسط یک پزشک معروف و چیره دست هندی (که اغلب از او به عنوان پدر علم جراحی یاد می شود) به نام سوشروتا انجام شد. وی حدوداً در سال 500 قبل از میلاد مسیح در هند باستان زندگی می کرده است. از سوشروتا رساله ای به نام Sushrutha Samhuta بر جای مانده است. سوشروتا وشاگردانش از رینوپلاستی برای ترمیم بینی جنایتکارانی که مجازات شده بودند و بینی شان بریده شده بود، استفاده می کردند. روش هایی که او در رینوپلاستی از آن ها استفاده می کرد، تاکنون بدون تغییر مانده اند. با استناد به گزارشات موجود در مجله Gentleman (اکتبر 1794) دانش مربوط به جراحی پلاستیک تا اواخر قرن هجدهم میلادی در هندوستان وجود داشت.

اولین رینوپلاستی درون بینی (Intra nasal) در غرب توسط بان اورلاندورو در سال 1887 انجام شد. این روش بعد ها در سال 1898 توسط جاکوس جوزف برای مقاصد زیبایی(کازمتیک) به کار گرفته شد. جوزف از این روش برای کمک به افرادی که به علت اندازه و شکل بینی شان احساس خجالت و سرخوردگی می کردند، استفاده نمود. اولین بیمار رینوپلاستی وی، جوانی بود که بینی بسیار بزرگی داشت. او از داشتن این بینی به قدری خجالت می کشید که قادر نبود در انظار عمومی ظاهر شود. او پیش جوزف آمده بود، چون قبلاً شنیده بود که جوزف توانسته، جراحی موفقیت آمیزی روی گوش یا اتوپلاستی انجام دهد.

               بعد از جراحی                                                                           قبل از جراحی

نحوه انجام رینوپلاستی

این عمل را می توان بنا به درخواست بیمار یا تشخیص پزشک به همراه بیهوشی عمومی یا بیهوشی موضعی انجام داد. برش ها درون حفرات بینی زده می شوند. گاهاً برش های نامرئی ریزی روی columella زده می شوند، همچنین مقدار اندکی از پوست حفرات بینی برداشته می شود. جراح ابتدا بافتهای نرم بینی را از ساختارهای تحتانی بینی جدا می کند. سپس غضروف و استخوان ناهنجار یا بدشکل را ترمیم می کند.

در برخی موارد، ممکن است جراح قطعه کوچکی از غضروف یا استخوان بینی بیمار را بردارد یا به آن ها بیفزاید، یا بینی را بشکند و صاف کند یا اندازه بینی را بزرگتر کند. بعضی اوقات از این عمل برای مقاصد زیبایی (مثلاً بهبود شکل نوک بینی) استفاده می شود یا برای بهبود تنفس و عملکرد بینی بکار گرفته می شود.

در موارد بسیار نادری، ممکن است بینی فردی را که ساختمان طبیعی استخوان و غضروفش به شدت آسیب دیده یا ضعیف شده را بوسیله کاشت یک ماده مصنوعی ترمیم کنند. مواد مصنوعی بکار رونده در این قسمت از نظر عوارض جانبی بلند مدت نظیر جابجایی و بیرون افتادگی کنترل می شوند. برای این منظور معمولاً از غضروف septum، گوش یا دنده استفاده می شود.

برای بهبود عملکرد تنفس بینی، معمولاً از روش septo plasty استفاده می شود، در این عمل می توان تغییرات زیبایی هم داد. از غضروفی که در این جراحی برداشته می شود می توان برای انجام عمل پیوند به منظور بهبود ظاهر و ساختمان بینی استفاده کرد.